Dat de Wmo op de lokale politieke agenda moet komen te staan, is duidelijk, gezien de plannen voor de decentralisatie van de langdurige zorg die staatssecretaris Van Rijn presenteerde.

Naast instrumentele oplossingen zoals toegankelijkheid, vervoer en begeleiding, zijn er ook andere zaken belangrijk. Zo vroeg ik mij in mijn laatste blog op de website van de Koepel Wmo-raden af of zingeving wel voldoende aandacht krijgt in de Wmo. Soms verbaast het me namelijk dat de cliëntenbeweging niet meer gebruik maakt van de mogelijkheden die de Wmo biedt voor mensen met beperkingen. Veel van wat er bij mensen zelf speelt, blijft buiten beschouwing. Terwijl de Wmo toch ook bedoeld is om zelfhulp en de inzet van ervaringsdeskundigheid mogelijk te maken.

Hervorming Langdurige Zorg en Zorgakkoord

Eind april presenteerde staatssecretaris Van Rijn zijn plannen voor hervorming van de langdurige zorg. Ook stuurde hij een brief over het Zorgakkoord naar de Kamer. In de plannen is een grote rol weggelegd voor gemeenten. Zij krijgen namelijk per 1 januari 2015 op grond van de Wmo een brede verantwoordelijkheid voor de ondersteuning van burgers die beperkt kunnen participeren. Delen van de AWBZ worden dan gedecentraliseerd naar de Wmo. In deze extra nieuwsbrief van programma Aandacht voor iedereen schetsen wij enkele belangrijke gevolgen voor het lokale Wmo-beleid